เสียงลือเสียงเล่าอ้าง อันใดพี่เอย กลอนมาตรฐานการแต่งโคลงสี่สุภาพ

“เสียงลือเสียงเล่าอ้าง…….อันใด พี่เอย

เสียงย่อมยอยศใคร……….ทั่วหล้า

สองเขือพี่หลับใหล………..ลืมตื่น ฤาพี่

สองพี่คิดเองอ้า…………….อย่าได้ถามเผือฯ”

โคลงสี่สุภาพ ถือว่าเป็นโคลงกลอนที่มีความไพเราะ และต้องใช้ความสามารถในทางภาษาที่มากกว่ากลอนทั่วไป โดย บทโคลงที่เรามักจะได้ยินบ่อย ๆ และยังเป็นโคลงที่ช่วยในการจำ สำหรับการแต่งโคลงสี่สุภาพอีกด้วย เพราะมีการใช้เสียงเอก เสียงโทได้อย่างตรงตำแหน่ง เหมาะกับเวลาท่องไปสอบวิชาภาษาไทย หรือจะใช้เป็นต้นแบบในการแต่งโคลงสี่ให้ถูกต้องตามกฎก็ได้

ความหมายของบทโคลงสี่ และความเป็นมาของโคลงกลอน

โคลงบทนี้เป็นบทหนึ่งในลิลิตพระลอที่บรรยายถึงความหล่อเหลาของพระลอว่ามีรูปโฉมที่งดงาม เก่งกาจ จนเป็นที่หมายปองของสาว ๆ ไปทั่ว พระเพื่อนพระแพงเกิดความพึงพระทัย จนกินไม่ได้นอนไม่หลับ พระพี่เลี้ยงก็เลยถามว่าเกิดอะไรขึ้น พระเพื่อนพระแพงจึงได้ขับโคลงบทนี้เพื่อประชดว่าพี่ไปอยู่ไหนมา ช่างไม่รู้อะไรบ้างเลย

แผนผังการแต่งโคลงสี่สุภาพ

โครงสร้างโคลงสี่สุภาพ เสียงลือเสียงเล่าอ้าง

บทกลอนน่าสนใจอื่น ๆ: